زیر پای آینه
شعر
نبودي گل سرخ حياط را بوئيدم،آبش دادم،...نچيدمش! نبودي دانستم شب چه اندازه تاريك وطولانيست براي گل سرخ حياط نبودي... گل سرخ حياط ستاره شد رفیق نیا پيامكهاي كارتوني " "هري پاتر" نيست كه در دود يك شب برگ لب"ناپلئون"را بدزدد و با آن"هيتلر"را باد كند! مزرعه "حنا" را آبادکند! **** "جري"هاي جري "ارباب حلقه"ها نيستند كه "تام"هاي سياه را به "مثلث برمودا" بريزند! دل مزرعه "حنا"را بیازارد! **** "پت" و "مت"هاي شاعر "باربي" روياها نيستند كه عروسي"غزل" و "نيما*" را تا صبح شهرآرزوها درکلبه مزرعه"حنا" برقصندوبرقصندوبرقصند! **** "دارا"ي"سارا" "شرك فيونا" نيست كه"رابين هود"حماسه را قورباغه كند! **** اي پيامكهاي كارتوني! حرفم رامي خورم مغزم رابخوريد كه بيش از اندازه "پنير" شده ام! *منظورهمان شعر"نیمائی"است. فلسفه زندگي دربركه خيال سواربرقورباغه هاي انديشه پروازرا قرقره مي كنم قوي تنهاي زيبايي براي هميشه مي رود من مي مانم و مرداب و گلوي بادكرده واقعيتم! رفیق نیا شعركوتاه مدرن تركي-آذري www.khan-choban.blogfa.com عشق راشانه بزن www.mirazim.blogfa.com لكنت پرواز از تو به آينه مي رسم خودم را مي شويم زير آفتاب پنجره به طناب فلسفه پهن مي شوم و به لكنت پرواز می انديشم! از تو به معجزه مي رسم دلم را مي پوشم زير سايه عشق پازل ليلي ومجنون مي چينم و بازخم لكنت انديشه پرواز مي كنم. حيران* درختان سبزحيران درآغوش گرفتنم اين سفر كه احساس پرواز درافكارم جاریست **** آسمان آبي پوش بادستهاي سفيد مه آلودش گيسوان پريش درختان را مسح مي كشد **** اينجا زیرپای انسان هرروزبه جماعت نمازسبزشب بپاست ما زیرپای درختان هرشب به فرادا خواب زرد غفلتمان را پهن مي كنيم وشعرهای افقی را عمودي مي نويسيم **** درپيچاپيچ حيراني هرسفر مسابقه مضحك زندگيمان را سواربرخيال ساختهء چهارچرخ صف كشيده ايم و بامشتهاي گره كردهء بردمان لياقتمان رابربادمي دهيم **** درختان سبز حیران درآغوش گرفتنم انگار كه درافسوس خود احساس بي وزني مي كنم! رفیق نیا *حیران: گردنه ای سر سبزوزیبا مابین شهراردبیل وبندر آستارا طرح۱ سفیدهستی ...ومن درتونوشته شدم. مرادوست بدار تاخط خطی وسیاه نشوی. طرح۲ جای خالی یکنفردرآئینه همیشه... همیشه رنجمان داده است. سفر میان بغض و بال میان من وتو میان آئینه ومشت... ...وامانده ام تنهای ام رادرمانده ام. ولگرد به نان ازشب مانده عادت دارد به رقص ناهنجاربرگها درپارک به ته سیگار له شده درسفرهء چمن... زبان دارد همزبان ندارد این کلاغ بدنام! تقدير مي توانم ونمي توانم! (اینم نوشته اند) مي خواهم ونمي رسم (سیاهم می کنند) مي ميرم ونمي ميرم! (...................) هيچكس دلش به حال کلاغ نمی سوزد جزپنجره وآئينه! اين چهارپاره تقديم مي شودبه دوست شاعردوستم رضااردوئي نياري جاده
جاده عروس ست وباز فاصله داماد شد هديهءشيريني اش تيشهء فرهاد شد
جاده سفيدست ومن مثل غرورم كبود پرتوخورشيدنيز ياري راهم نبود
جاده مرامي برد ازدل اين كوچه ها مي بردم حل شود مشكل اين كوچه ها
جاده درازست اگر فاصله رامرگ باد تا گذر كوه شب حوصله رامرگ باد
جاده نيازست ومن مي روم ازخودبدور هرچه بخواهي نگو! ازتونكردم عبور
بقیهءشعررادرادامهءمطلب بخوانید
ادامه مطلب
| Design By : Night Skin |
و
"مرگ"
اول وآخراسم منند
که نمی گذارنند
پاازگلیم خوددرازکرده
مثل"آب"شمال رابگیرم
ومثل"باد"جنوب را!
"میرعظیم"
LinkDump
